Münchner Philharmoniker - Tsjajkovski Symfonie nr. 4 in f, opus 36

Van al die lichtvoetigheid is bij Tsjajkovski’s Vierde symfonie weinig te bespeuren. Dit monumentale meesterwerk barst van de dramatiek, met een iconische openingsfanfare die de luisteraar direct grijpt én refereert aan de Noodlotsymfonie van Beethoven. Symfonische grandeur van het allerhoogste niveau met een topcast op de planken.

De Münchner Philharmoniker werd in 1893 opgericht op initiatief van Franz Kaim, de zoon van een pianofabrikant. Sindsdien heeft het orkest onder leiding van gerenommeerde dirigenten een onuitwisbare stempel gedrukt op het culturele leven van München. Gustav Mahler dirigeerde het orkest in 1901 en 1910 bij de wereldpremières van respectievelijk zijn Vierde en Achtste symfonie. Van 2015 tot 2022 was Valery Gergiev chef-dirigent van de Münchner Philharmoniker. Na de succesvolle Brahms-cyclus onder dirigent Zubin Mehta in januari 2024 staat de release van alle vier symfonieën op dat label op het programma. In februari 2023 heeft de Münchner Philharmoniker Lahav Shani aangesteld als chef-dirigent.

In de Koningin Elizabeth zaal waren ze te gast waar ze naast een stuk met de broers Jussen ook deze mooie symfonie van Tsjajkovski brachten onder leiding vanTugan Sokhiev.

Pjotr Iljitsj Tsjaikovski (1840-1893) een Russische componist uit de romantiek, geboren in Votkinsk als zoon van een mijninspecteur. Hij geldt als de eerste Russische componist wiens muziek internationaal blijvende faam verwierf. Zelf had hij een leven vol diepe persoonlijke worstelingen. Hij kampte met een vroege scheiding van zijn moeder, een mislukt huwelijk met Antonina Miliukova in 1877 dat slechts weken duurde en leidde tot een zenuwinstorting, en eenzaamheid. Ondanks dit schreef hij monumentale werken zoals Het Zwanenmeer (1877), Doornroosje (1890) en De Notenkraker (1892), vol melodieus drama en dansmuziek. Zes symfonieën, met name nr. 4, 5 en 6 ('Pathétique'), plus de Ouverture 1812 met kanonschoten.

Deze Symfonie 4 componeerde hij tussen 1877 en 1878, tijdens een turbulente periode na zijn mislukte huwelijk en met steun van gravin Nadezjda von Meck.

Het werk heeft vier delen:

• Andante sostenuto – Moderato con anima (f mineur): Begint met het fate-motief, gevolgd door een sonatevorm met wervelende thema's en een triomfantelijke coda.​​

• Andantino in modo di canzona (Bes mineur): Een melancholieke oboemelodie in liedvorm, met een hartstochtelijke climax die rouw oproept.​​

• Scherzo: Pizzicato ostinato – Allegro (F majeur): Uniek door de pizzicato-strijkers, met een trio in A majeur en Des majeur voor contrast.​

• Finale: Allegro con fuoco (F majeur): Een vurig slot met Russisch volkslied 'In het veld stond een berkenboom', dat culmineert in een triomfantelijke herhaling van het lotmotief.

Het is een concerto van meer dan 40 minuten waarbij ritme, orkestkleur en melodie de vorm overstijgen voor een intense dramatische spanning.

Luister naar een opname van het Brussels Philharmonic onder leiding van lan Volkov.