Broers Jussen - Poulenc Dubbelconcerto voor twee piano's in d

Lucas (1993) en Arthur Jussen (1996) zijn twee Nederlandse broers, die wereldwijd bekendstaan als pianoduo. Ze komen uit een muzikale familie: hun moeder is docent dwarsfluit en hun vader is paukenist bij het Radio Filharmonisch Orkest. Vanaf hun jonge jaren tonen ze een buitengewoon pianistisch talent en spelen ze samen als duo op internationale podia, waaronder het Concertgebouw in Amsterdam en de Salzburger Festspiele.​

Ze zijn bekend om hun energieke, symbiotische spel en hun pakkende interpretaties van klassieke werken, met een bijzondere verfijning van klank. Ze spelen vooral werken voor twee piano’s, zoals concerten van Mozart, Poulenc en Saint-Saëns, maar ook moderne bewerkingen zoals een unieke versie van Carmina Burana van Carl Orff.​

Hun programma’s variëren van klassieke concerten tot creatieve projecten, waaronder concerten met orkest, koor en slagwerk.​

Lucas en Arthur Jussen zijn een van de meest gevraagde en bejubelde pianoduo’s van deze tijd, met een briljante carrière die zich uitstrekt over de hele wereld.

""Wonderkinderen zijn van alle eeuwen. Ultragetalenteerde broers of zussen al wat minder. Wat is de kans dat er in je gezin twee genieën aan tafel zitten? Bij familie Mozart of Mendelssohn was het prijs en ook de Jussens hebben het getroffen met twee absolute uitblinkers. Van jongs af aan veroveren deze blonde publiekslievelingen de wereld met hun virtuositeit, branie en onovertroffen lyriek.""

Francis Poulenc (1899-1963) was een Franse componist en pianist uit Parijs, geboren in een welgestelde familie als zoon van industrieel Émile Poulenc en amateurpianiste Jenny Royer. Hij was grotendeels autodidact en debuteerde in 1917 met Rapsodie nègre, gevolgd door hits als Trois mouvements perpétuels (1918-1919), waarmee hij internationale faam verwierf.​

In de Koningin Elizabeth zaal werden Lucas en Athur begeleid door het Münchener Phiharmoniker orkest onder leiding van Tugan Sokhiev.

Het concerto dat zijn première kende in 1932 heeft drie delen:

• Allegro ma non troppo (D klein): Een openingsdeel in ternaire vorm met verwijzingen naar Mozart en Balinese gamelan-klanken, geïnspireerd door de Exposition Coloniale in Parijs.​

• Larghetto: Een langzaam middendeel met een Mozartiaans thema uit diens Pianoconcerto KV 537, dat overgaat in een lichtvoetig dialoog tussen de piano's.​

• Allegro molto: Een bruisend rondo-finale met jazz- en music-hall invloeden, vol melodieuze thema's en energieke ritmes.​

Een prachtig memorabel stuk. Beluister de opname van april 2023 met het Frankfurt Radio Symphony.