Tien jaar geleden opende La Boverie in Luik zijn deuren als een nieuw cultureel kruispunt: een museum dat tegelijk wortelt in de rijke Waalse kunstgeschiedenis en openstaat voor internationale samenwerkingen. In dat decennium groeide La Boverie uit tot meer dan een tentoonstellingsruimte; het werd een levend depot van verhalen, herinneringen en stille revoluties in de kunsten. Dit jubileum is dan ook een uitgelezen moment om niet alleen terug te kijken op spraakmakende expo’s, maar om achter de schermen te gluren van een bijzondere collectie.

Van bij de start balanceerde La Boverie tussen twee ambities: enerzijds de historische collectie van de stad Luik koesteren, anderzijds als platform fungeren voor grote internationale tentoonstellingen. Die dubbele missie heeft het museum scherp gehouden. Klassieke werken uit de 19de en vroege 20ste eeuw staan er niet statisch tegenover hedendaagse kunst, maar worden bewust in dialoog gebracht.

Dat vertaalt zich in een programmatie waarin vaste collectie en tijdelijke expo’s elkaar voortdurend bevragen. Een landschapsschilderij hangt er naast een foto van een industriële fringe, een portret naast een video-installatie over identiteit en migratie. Zo wordt de verzameling geen afgesloten schatkamer, maar een dynamische spiegel van hoe een stad en haar museum zichzelf willen zien.

Wie tien jaar La Boverie wil begrijpen, moet achter de schermen kijken. Daar, in de depots en vergaderruimtes, spelen zich de echte beslissingen af. Conservatoren discussiëren er over de balans tussen behoud en vernieuwing: hoe vaak mag een kwetsbaar werk uit de 19de eeuw getoond worden zonder het te beschadigen? Wanneer krijgt een jonge kunstenaar uit de regio een plek naast een gevestigde naam uit het internationale circuit?

Het beheer van de collectie is een oefening in zorg. Temperatuur, luchtvochtigheid, lichtinval: elk detail bepaalt hoe een werk de tand des tijds doorstaat. Tegelijk is er de spanning van ontdekking. Wie de depots inloopt, ziet niet alleen topwerken, maar ook vergeten studies, kleine tekeningen, experimenten die nooit geëxposeerd zijn. Tien jaar La Boverie is dus ook tien jaar zoeken: wat verdient nu zichtbaarheid, wat wacht nog op zijn moment? Een ander cruciaal luik van deze eerste tien jaar zijn de partnerships. La Boverie zocht en vond samenwerking met buitenlandse musea en instellingen, wat de collectie in een ruimer netwerk plaatste. Internationale expo’s brachten niet alleen nieuwe werken naar Luik, maar lieten ook toe om de eigen collectie anders te kaderen.

De jubileumexpo toont ongeveer 300 werken uit de collectie van La Boverie en de Stad Luik, verspreid over de volledige bovenverdieping. Je wandelt letterlijk “van de reserves naar de zaal”: veel stukken komen uit het depot en zijn zelden of nooit eerder getoond.

Het parcours volgt twee grote lijnen die voortdurend door elkaar lopen:

• herontdekking van de collectie (meesterwerken én onbekende werken)

• uitleg over hoe een museum werkt (bewaren, onderzoeken, exposeren, bemiddelen).

De selectie bestrijkt de volledige breedte van de collectie: van 19de-eeuwse schilderkunst tot moderne klassiekers en 20ste-eeuwse kunst. Volgens de expo-info kom je onder meer werken tegen van Kees Van Dongen, James Ensor, Pablo Picasso, René Magritte, Henri Matisse en Vincent van Gogh, naast andere sleutelstukken uit de Luikse verzameling.

Het gaat niet alleen om “grote namen”: de nadruk ligt juist ook op minder bekende of zelden geëxposeerde werken – studies, kleinere schilderijen, tekeningen, sculpturen – die normaal in de reserves blijven.

De tentoonstelling is opgebouwd rond verschillende museale “hoofdstukken” die telkens met concrete werken worden geïllustreerd:

• Restauratie: werken die gerestaureerd zijn, met uitleg over ingrepen, materiaalonderzoek en keuzes die daarbij gemaakt zijn.

• Fysico-chemische studies: voorbeelden van technische analyses (pigmentonderzoek, drager, vernis), gelinkt aan schilderijen en sculpturen.

• Bewaring in de reserves: stukken die tonen onder welke omstandigheden en waarom werken in het depot blijven, inclusief opslagpraktijken.

• Opbouw van de collectie: werken die via aankopen, schenkingen, legaten of langdurige depots in de collectie kwamen, met info over die trajecten.

• Onderzoek en ontdekkingen: dossiers waar nieuw onderzoek tot een andere datering, toeschrijving of interpretatie heeft geleid.

• Samenwerkingen en partners: werken die gelinkt zijn aan internationale bruiklenen, gezamenlijke tentoonstellingen en museumnetwerken.

• Publieksbemiddeling: voorbeelden van hoe de museale ploeg de collectie toegankelijk maakt via teksten, rondleidingen, activiteiten en scenografie.

Bij elk onderdeel worden anekdotes en “dekoderingen” van werken toegevoegd, zodat je niet alleen het eindresultaat ziet, maar ook het verhaal erachter.

Dit alles maakt het zeker de moeite waard voor een uitgebreid bezoek. Nog te zien tot 23 augustus. Alle info op de website.