Jockum Nordström - Myrstackarnas land / Land of Anthills
- Rik Beirinckx

- 10 okt
- 2 minuten om te lezen

Jockum Nordström (1963) staat bekend om zijn poëtische collages, tekeningen en sculpturen waar realiteit en verbeelding in mekaar overgaan.
""We zijn allemaal wel eens gefascineerd geweest door een beeld, geraakt door de gelijkenis met iets uit ons geheugen. Herinneringen zijn kneedbaar, grillig en soms tastbaar. De beelden uit onze herinneringen verwijzen naar iets dat verder gaat dan oblivion. In het geval van een kunstenaar kan dit bestaan uit het onopzettelijk ontlenen van een detail uit een bepaald kunstwerk in de vorm van een onbewuste herinnering van een compositie die de kunstenaar ooit heeft gezien. Zo ontstaat er een nieuw werk door de compositie opnieuw toe te passen in het heden. Zo wordt het werk gevalideerd, mogelijk als een teken van bewondering voor de andere kunstenaar. Jockum Nordström doet veel aan validering in zijn werken. Hij is vooral gevoelig voor alles wat te maken heeft met Zweedse tekenkunst door de eeuwen heen, van de Zweedse historische verhalen uit de 18e eeuw tot de humoristen uit de 19e eeuw en de naïviteit en nuchterheid van de 20e eeuw. Nordströms kennis geeft hem een gevoel van nederigheid, zowel ten opzichte van de toegewijde aanpak van zijn voorgangers als hun onvoorwaardelijke verlangen om te creëren. Een verlangen dat Nordström duidelijk deelt.
Zijn studio ligt vol met fragmenten van herinneringen die zijn achtergelaten, in een boek, een envelop, een etiket, een albumhoes, een tekening, een delicate collage, een kwetsbaar beeldhouwwerk... alles gehuld in herinneringen, alsof het de herinneringen zelf zijn die zijn achtergelaten. Gewist. De fragmenten worden vervolgens samengevoegd tot nieuwe beelden, nieuwe herinneringen, waarin alles opnieuw kan plaatsvinden. Tot nieuwe gebeurtenissen als aandenken aan iets dat Nordström toevallig passeert: een gevel, een persoon, een gesprek, een tentoonstelling. Nordströms wereld en dagelijks leven zijn analoog, sociale media interesseren hem totaal niet. In plaats van zijn woede te richten op de verhelderende enen en nullen, beeldt Nordström diepgaande menselijke avonturen uit waarmee we ons kunnen identificeren in tijd en ruimte. Een trap die nergens naartoe leidt. Een onderbroken gesprek. Als de figuren in de tekeningen hun gesprek hebben beëindigd, is dat ongetwijfeld omdat ze elkaars blik niet meer ontmoeten. Alles is gezegd, alles is een herinnering, alles is de toekomst. "" Tekst door Carl Fredrik Harleman
Nog te zien in 'Tim Van Laere Gallery' in Antwerpen tot 22 november.











Opmerkingen