Jenny Saville - The Anatomy of Painting
- Rik Beirinckx
- 5 aug 2025
- 2 minuten om te lezen
Jenny Saville (1970) is een Britse kunstenares die internationaal bekendstaat om haar monumentale schilderijen van het (vrouwelijke) lichaam. Ze studeerde van 1988 tot 1992 aan de Glasgow School of Art waar ze een fascinatie voor het menselijk lichaam ontwikkelde met thema’s zoals schoonheid, imperfectie, en identiteit.
Ze kreeg al snel bekendheid door toedoen van de kunstverzamelaar Charles Saatchi.
Haar schilderijen zijn vaak grootschalig, rauw en confronterend. Ze werken met dikke lagen verf en krachtige penseelstreken, waarbij lichamen worden vervormd, vergroot of in ongebruikelijke poses weergegeven. Saville bevraagt hiermee traditionele schoonheidsidealen en de manier waarop vrouwenlichamen door kunstgeschiedenis en samenleving worden gerepresenteerd. Een van haar eerste grote werken 'Propped' uit 1992 werd in 2018 voor 12 miljoen dollar verkocht. Vandaag wordt ze beschouwd als een van de belangrijkste hedendaagse figuratieve schilders. Haar kunst heeft een sterke invloed op hoe het vrouwelijke lichaam in de 21e eeuw in de beeldende kunst wordt weergegeven. Ze doorbreekt klassieke schoonheidsidealen en maakt ruimte voor een eerlijker, complexer en vaak confronterender beeld van lichamelijkheid.
Door haar internationale succes – in een kunstwereld die lange tijd door mannen gedomineerd werd – geldt ze ook als rolmodel voor veel vrouwelijke kunstenaars.
Jenny Saville werkt regelmatig in reeksen. Zo is er 'Plan' uit 1993, waarin ze obese vrouwen afbeeld met zwarte lijnen op hun lichaam, refererend aan markeringen voor plastische chirurgie. Het benadrukt haar fascinatie voor maakbaarheid en het ideaalbeeld van het lichaam. 'The Mothers' Een meer recente serie waarin moederschap centraal staat, geïnspireerd door renaissancekunst zoals Maria met kind-schilderijen, maar dan met een moderne, persoonlijke twist. De 'Fates' serie geïnspireerd door kubisme en klassiekers als Picasso, waarbij het vrouwelijk lichaam opnieuw centraal staat, vaak met verwijzingen naar kunstgeschiedenis en oude meesters.
Ze maakte eveneens 2 albumhoezen, 'The Holy Bible' (1994) en “Journal for Plague Lovers” (2009) beide van de Manic Street Preachers.
In deze tentoonstelling in het National Portrait Galery in Londen zijn er een 50 tal werken te bekijken, chronologisch geordend van de jaren 90 tot nu met o.a. iconen als 'Propped' en 'Reverse'. Het is een zeer indringende tentoonstelling en hier nog te bezoeken tot 7 september. Alle info op de website van het NPG.
Opmerkingen