Amaro Freitas

Amaro Freitas is een Braziliaanse jazzpianist uit Recife die in korte tijd is uitgegroeid tot een van de meest eigenzinnige en invloedrijke stemmen in de hedendaagse jazz, met een stijl die diep geworteld is in Afro‑Braziliaanse en inheemse ritmes uit Pernambuco. Zijn werk bouwt een brug tussen de spirituele tradities van zijn geboortestreek en de internationale jazzscene, waardoor hij vandaag geldt als een centrale figuur in de nieuwe golf van Braziliaanse jazz.

Zijn eerste stappen op de piano zette hij in de kerk, onder de leiding van zijn vader, die daar het muziekensemble aanvoerde. Al snel werd duidelijk dat zijn talent de lokale context ontsteeg: op twaalfjarige leeftijd speelde hij in de diensten, en zijn natuurlijke aanleg maakte hem tot een opvallende figuur binnen de religieuze gemeenschap.

Freitas won een plaats aan het Conservatório Pernambucano de Música, een prestigieuze muziekschool in Recife, maar moest zijn opleiding afbreken omdat zijn familie zelfs het geld voor de bus niet kon missen. In plaats van zich neer te leggen bij die beperking ging hij spelen op bruiloften en andere gelegenheden, en werkte hij in een callcenter om alsnog zijn muzikale vorming te financieren.

Tegen zijn tweeëntwintigste gold hij als een van de meest gevraagde pianisten in Recife en werd hij huispianist in de legendarische jazzbar Mingus, een cruciale springplank richting een professionele carrière.

In de periode bij Mingus ontmoette Freitas bassist Jean Elton; samen gingen zij op zoek naar een drummer en hoorden herhaaldelijk verhalen over een “crazy kid” die moeiteloos in 7/8 en 6/4 speelde, wat hun nieuwsgierigheid wekte. Die drummer bleek Hugo Medeiros te zijn, en met zijn komst was het Amaro Freitas Trio een feit.

Freitas spaarde meer dan drie jaar om genoeg geld bijeen te krijgen voor een studio‑opname, en in 2016 nam het trio het debuutalbum Sangue Negro op in Carranca Studio, geproduceerd door Rafael Vernet. Het album, dat minimalisme, bebop, Afro‑jazz, samba en frevo samenbracht, maakte in Brazilië en daarbuiten veel indruk en werd later in eigen land heruitgegeven op vinyl, met een voorwoord van Ed Motta.

Zijn internationale doorbraak kwam met Rasif uit 2018, uitgebracht op het Britse label Far Out Recordings, dat hem stevig op de kaart zette als vernieuwende stem in de Braziliaanse jazz. Het album leidde tot tournees door Europa en de Verenigde Staten, waar zijn trio in gerenommeerde jazzclubs speelde en lovende kritieken ontving.

De muziek van Amaro Freitas is sterk ritmisch en percussief, gestoeld op traditionele vormen uit Pernambuco zoals maracatu, frevo en baião, die historisch verbonden zijn met slavernij, carnaval en lokale ceremonies. Tegelijk is zijn werk schatplichtig aan grote jazznamen als John Coltrane, Charlie Parker en Thelonious Monk, wat zich uit in harmonische complexiteit, vrije improvisatie en een sterke persoonlijke stem op het klavier.

Met het album Sankofa uit 2021 verkent Freitas expliciet de Afro‑Braziliaanse geschiedenis; hij combineert jazz en Afro‑ritmes en brengt eerbetoon aan zwarte figuren uit de Braziliaanse geschiedenis, waardoor het werk zowel als gedenkmonument en als spirituele zoektocht gelezen kan worden. Het succes van Sankofa versterkte zijn status als ambassadeur van een nieuwe, hybride Braziliaanse jazz en bracht hem opnieuw naar podia in Europa en de Verenigde Staten.

In 2020 werkte hij samen met de iconische zanger Milton Nascimento en rapper Criolo aan de EP Existe Amor, waarmee hij zijn bereik buiten de strikt jazz‑georiënteerde wereld vergrootte. Een volgende artistieke fase wordt gemarkeerd door het album Y’Y, aangekondigd in 2023 en geïnspireerd door zijn ervaringen in het Amazonegebied rond Manaus, waar hij in contact kwam met de Sateré‑Mawé‑gemeenschap. Volgens Freitas is Y’Y een hommage aan het woud en de rivieren van Noord‑Brazilië, een oproep om de natuur als voorouder te erkennen en te respecteren.

Luister naar Rhodes trilogy sessions, de live opname op het Mariac festival in 2025.